Borówka wysoka (amerykańska)

Jej powszechna nazwa to borówka amerykańska. Jest to krzew wysokości od 60 cm do 2,5 metra – w zależności od odmiany. Owoce (jagody) o średnicy do 2,5 cm zebrane są w małe grona. Bardzo smaczne, słodkawe, czasem lekko kwaśne. Zawierają dużo antocyjanów, które jak wiemy są naturalnymi antyoksydantami wyłapującymi w naszym organizmie wolne rodniki odpowiedzialne między innymi za rozwój chorób nowotworowych

Zbiór owoców z reguły rozciąga się na wiele tygodni. Owoce dojrzewają sukcesywnie i zbieramy je co kilka dni. Dojrzałe łatwo oddzielają się od grona.

Rynek oferuje szereg odmian różniących się przede wszystkim okresem dojrzewania owoców, ich wielkością, kształtem, smakiem, przydatnością do przetwórstwa, odpornością na mróz itp. Przedstawiamy Państwu jedne z najpopularniejszych odmian w zależności od terminu owocowania:
Przeczytaj dalszą część artykułu

Lawenda - cenna roślina nie tylko w ogrodzie

Lawendę cenimy za przyjemny aromat. Jej zasuszone kwiaty można wkładać między pościel dzięki czemu zyska przyjemny lawendowy zapach. Również skutecznie odstrasza komary. Jak uzyskać efekt domowym sposobem?

Dobrze wysuszone pędy kwiatostanowe należy zanurzyć w następującym roztworze. Do szklanki z ciepłą wodą odmierzamy 2 łyżeczki saletry do peklowania mięsa. Mieszamy aż do rozpuszczenia. W tym roztworze zanurzamy pędy kwiatostanowe  na 30 min a następnie ponownie je suszymy. Roztwór saletry utrwala zapach lawendy. Taki bukiet możemy wstawić do wazonu a poszczególne pędy używać jako zapachowe trociczki. Intensywny zapach tlącej się lawendy skutecznie odstrasza komary w ciepłe letnie wieczory a wokół nas roztacza się  zmysłowa lawendowa woń.
Przeczytaj dalszą część artykułu

Zwykle stanowisko cieniste kojarzy nam się z wilgotnym środowiskiem. Jednak nie zawsze taki jest. Ciemno i sucho to warunki bardzo trudne. Poniżej przedstawiamy przykłady roślin, które można posadzić na takich miejscach:
Przeczytaj dalszą część artykułu

Jeśli nasze krzewy nadmiernie się rozrosły i stają się kłopotliwe większość z nich bez trudu możemy okiełznać. Mocne cięcie na wysokości 40 cm nad ziemią pobudza krzew do wypuszczenia młodych pędów. Taki radykalny zabieg dobrze znoszą: forsycja, leszczyna, żylistek, budleja, dereń, czarny bez, wiciokrzew, dzikie róże.

Mniej radykalnym zabiegiem jest prześwietlanie krzewu. Polega to na wycinaniu tuż nad ziemią pojedynczych pędów, cienkich słabych krzyżujących się z innymi. Pozostałe pędy będą bujniej kwitły. Cięcie prześwietlające wykonujemy co 3-4 lata.

Śnieg to doskonały izolator dla roślin

1. rośliny wrażliwe na mróz uprawiane w pojemnikach
2. rośliny mrozoodporne uprawiane w pojemnikach
3. roÅ›liny uprawiane w gruncie – wrażliwe na silne mrozy

Przeczytaj dalszą część artykułu

Nasadzenia w naszych ogrodach, które już nam siÄ™ opatrzyÅ‚y możemy ożywić sadzÄ…c roÅ›liny pnÄ…ce. BÄ™dÄ… one obrastać pnie drzew i oplatać krzewy, które po kwitnieniu np. forsycja sÄ… po prostu nudne. Bardzo Å‚adnie wyglÄ…dajÄ… rozpiÄ™te na kolumnowych iglakach np. jaÅ‚owiec ‘Skyrocket’, Å›wierkach, jodÅ‚ach powojniki alpejskie, wÅ‚oskie czy winobluszcze.

Po wysokich drzewach mogą piąć się bluszcze bądź hortensja pnąca. Pomiędzy niskimi iglakami można posadzię któryś z powojników bylinowych. Na pewno ich nie zagłuszy a jedynie ożywi i uatrakcyjni. Przy wysokich iglakach i drzewach liściastych lub pod pniem roślin piennych np. modrzew można posadzić trzmielinę (Euonymus fortunei) Ten zimozielony krzew można puścić luźno lub po osiągnięciu pożądanej wysokości przyciąć tworząc u nasady jakby kopczyk co wygląda bardzo efektownie.

Z niektórych krzewów łatwo jest poprzez odpowiednie przycinanie nadać kształt niskiego drzewka. Należą do nich porzeczka, bez, leszczyna, dereń jadalny, świdośliwa, hortensja, agrest, kalina, wierzba, migdałek. Do formowania drzewek należy wybrać taki krzew, który ma jeden główny środkowy pęd rosnący do góry. To właśnie ten pęd będzie przekształcony w pień przyszłego drzewka.

Po wybraniu odpowiedniego pędu wszystkie pozostałe usuwamy, a pozostawiony przywiązujemy do podpory np. do wysokiego i grubego palika bambusowego. Z tego pędu obrywamy wyrastające boczne odgałęzienia pozostawiając kilka u samej góry. Jeśli przyszły pęd uznamy za dostatecznie wysoki, ogławiamy go tzn. usuwamy czubek. Wyrastające tuż pod nim pędy boczne(4 -5 sztuk) będą stanowiły trzon przyszłej korony. Te z kolei również po pewnym czasie przycinamy i w efekcie korona będzie się zagęszczała.

Takie cięcia należy przeprowadzać regularnie uzyskując porządany kształt. Pień naszego drzewka będzie coraz grubszy. Należy uważać czy opaska, którą podwiązaliśmy nasze drzewko do podpory nie jest za ciasna.

Trzmielina oskrzydlona w ogrodzie

Trzmielina oskrzydlona (Euonymus alatus) to krzew wolno rosnący, dorastający do 2-3 m, szeroko rozgałęziony. Jego ojczyzną jest Daleki Wschód. Nazwa pochodzi od szerokich korkowych skrzydełek, listewek ułożonych w 4 rzędach wzdłuż pędów. Wyglądają bardzo ładnie w stanie bezlistnym. Można ją obsypać białymi kamykami bądź białym grysem, na którego tle niezwykłe kształty tej trzmieliny będą się pięknie uwidaczniały. Jest także bardzo atrakcyjna jesienią gdy jej liście przebarwiają się na kolor płomieniście czrewono-szkarłatny (stąd potoczna nazwa płonący krzew).

Na uwagÄ™ zasÅ‚uguje również obfite owocowanie trzmieliny oskrzydlonej. Z 4-klapowych pomaraÅ„czowych torebek wysuwajÄ… siÄ™ na cienkich nitkach brÄ…zowe nasiona w pomaraÅ„czowych osnówkach (IX – X) Kwiaty żółtawe. Trzmielina może rosnąć zarówno w sÅ‚oÅ„cu jak i w cieniu. Lubi ziemiÄ™ żyznÄ…, wilgotnÄ…. Jest mrozoodporna i doskonale znosi warunki miejskie

Odmiana ‘Compactus’ jest bardziej zwarta i elegancka. Przybiera ona formÄ™ spÅ‚aszczonej kuli i dorasta zaledwie do 1 m wys i ok. 2 m szerokoÅ›ci. Ma bardzo gÄ™ste pÄ™dy. Åšwietnie rozkrzewia siÄ™ i regeneruje po ciÄ™ciu, dlatego też doskonale nadaje siÄ™ na niskie żywopÅ‚oty. Polecana jest zwÅ‚aszcza do maÅ‚ych ogrodów.

Trzmielinę oskrzydloną można sadzić do pojemników i ustawiać na balkonach i tarasach. Jej bardzo ciekawe pędy wykorzystywane bywają w nowoczesnych suchych kompozycjach.

Owoce jeżyny bezkolcowej

Jeżyna rośnie bardzo szybko. Po posadzeniu młode rośliny skracamy (aby się rozkrzewiły) a w miarę ich wzrostu podwiązujemy je do podpór. Do jesieni boczne pędy powinny mieć nawet kilka metrów.

Ponieważ jeżyna bezkolcowa owocuje na pędach ubiegłorocznych, pędy muszą przezimować dlatego też przed nadejściem mrozów zdejmujemy je z podpór i układamy na ziemi przykrywając gałęziami, słomą lub włókniną. Wiosną ponownie rozkładamy pędy na podporach. Te, których długość jest znaczna można skrócić do 2,5 -3 m, a pędy boczne do 20-30 cm. Tak ukształtowane rośliny powinny zaowocować jeszcze w tym roku.

Aby pędy nadmiernie się nie rozrastały można je skracać gdy osiągną długość ok. 1,8 metra wówczas pęd główny będzie się ładnie rozgałęział. Po owocowaniu należy wszystkie pędy usunąć (oczywiście te, które owocowały)

Jaśmin nagokwiatowy

Jaśmin nagokwiatowy (Jasminum nudiflorum) zakwita już pod koniec zimy. Wtedy jego długie nagie pędy okrywają się drobnymi jasnożółtymi kwiatami. Ponieważ opisywana roślina nie wytwarza organów za pomocą których mógłby się piąć po podporze, należy go podwiązywać aby mógł się wspinać.

Można traktować go również jako roślinę przewieszającą się. Jeśli posadzi się go na skarpie, albo na górze muru (np. w gruncie przy wjeździe do garażu, który znajduje się pod domem) będzie spływał kaskadą szczególnie efektowną w okresie kwitnienia