Zdrowy i Å‚adny okaz Hosty Brim Cup

Czasami na liściach host pojawiają się wyraźne nieregularne plamy, szczególnie dobrze widoczne na jednobarwych odmianach. Liście mogą być poskręcane bądź też nienaturalnie powiększa się ich ilość. Takie objawy powoduje wirus (wirus nekrotycznej kędzierzawki tytoniu oraz wirus mozaiki gęsiówki). Niestety na wirusy nie ma lekarstwa. Chore rośliny należy bezwzględnie wykopać i spalić. Wirusy przenoszone są z rośliny na roślinę przez owady ssąco gryzące np. mszyce.

Jeżeli natomiast zauważymy na liściach nieregularne, brunatne plamy. Może być to objaw choroby grzybowej – z reguły niegroźnej. Takie liście należy wyciąć. Jeśli chodzi o szkodniki to najgroźniejsze są ślimaki. Pisaliśmy o nich tutaj. Naszymi największymi sprzymierzeńcami w walce ze ślimakami są ropuchy, które bardzo je lubią. Dbajmy więc o te płazy. Hosty mogą być również atakowane przez opuchlaka, przędziorka i wciornastka.

Rododendrony i inne krzewy zimozielone tracą wodę również podczas zimy. Może to by groźne zwłaszcza dla roślin uprawianych w pojemnikach. Broniąc się przed transpiracją (parowaniem) zwijają one częściowo swoje liście. Dlatego gdy tylko temperatura wzrośnie powyżej 0 stopni należy je podlewać, a zwłaszcza podczas słonecznych i ciepłych dni.

Bodziszek doskonale wypełnia przestrzeń pod pnączami

Po posadzeniu pnÄ…czy powinniÅ›my siÄ™ zastanowić jak zestawić je z innymi roÅ›linami, aby wyglÄ…daÅ‚o to Å‚adnie i naturalnie. Niektóre pnÄ…cza z czasem drewniejÄ… i majÄ… tendencjÄ™ do ogaÅ‚acania siÄ™ od doÅ‚u. Warto tak dobierać roÅ›liny aby maskowaÅ‚y te maÅ‚o dekoracyjne fragmenty pnÄ…cza. W myÅ›l zasady że wiÄ™ksze roÅ›liny sadzimy z tyÅ‚u dobierzmy takie, które sadzone bezpoÅ›rednio przed pnÄ…czem zakryjÄ… jego dolne partie, ale nie przesÅ‚oniÄ… caÅ‚ego pnÄ…cza. Ich wysokość nie powinna przekraczać 1/3 wys. siatki czy pergoli. PrzykÅ‚adowymi roÅ›linami które możemy zastosować (osiÄ…gajÄ…ce w granicach 80-100 cm) bezpoÅ›rednio przed pnÄ…czami bÄ™dÄ…: Przeczytaj dalszą część artykułu

Begonia królewska

Ojczyzną begonii są wilgotne lasy Ameryki Południowej i Środkowej, rosną również w Azji i Afryce. Nazwa łacińska begonia została nadana przez Linneusza na cześć gubernatora Kanady Francuskiej, który był wielkim wielbicielem roślin – Michela Begona. Polska nazwa to ukośnica. Nawiązuje do ukośnie biegnącego nerwu głównego dzielącego liść na dwie nieregularne połówki.

Begonia królewska uprawiana jest przede wszystkim ze wzglÄ™du na piÄ™kne barwne i wzorzyste liÅ›cie. SÄ… one duże sercowate – do 30 cm dÅ‚ugoÅ›ci i 15-20 cm szerokoÅ›ci. Barwy ich należą do najpiÄ™kniejszych jakie mogÄ… wystÄ™pować na liÅ›ciach. Mamy tu bowiem różne odcienie różowego, karminowego, szmaragdowego, szarego aż do ciemnej zieleni wÅ‚Ä…cznie. CzÄ™sto na brzegach blaszki liÅ›ciowej wystÄ™puje srebrzysto-biaÅ‚a obwódka lub na caÅ‚ym liÅ›ciu rozmywajÄ… siÄ™ plamki i plamy w tym wÅ‚aÅ›nie kolorze. Wierzchnia strona liÅ›cia opalizuje metalicznie. Natomiast dolna jest prawie u wszystkich odmian czerwona z grubym wydatnym unerwieniem i obficie miÄ™kko owÅ‚osiona. Kwiaty różowe zebrane sÄ… w maÅ‚e bukieciki i wznoszÄ… siÄ™ ponad liśćmi. Przeczytaj dalszą część artykułu

Śnieg to doskonały izolator dla roślin

1. rośliny wrażliwe na mróz uprawiane w pojemnikach
2. rośliny mrozoodporne uprawiane w pojemnikach
3. roÅ›liny uprawiane w gruncie – wrażliwe na silne mrozy

Przeczytaj dalszą część artykułu

To jedna z ulubionych roślin balkonowo-rabatowych. W Polsce zwana jest ułanką z powodu podobieństwa do amarantowej barwy kwiatów na ułańskich czapkach. Na przełomie XIX i XX wieku powszechnie dekorowano nią zarówno szlacheckie dwory jak i chaty. Aktualnie przeżywa niesamowity renesans popularności. Jej entuzjaści zrzeszają się w licznych towarzystwach miłośników fuksji. Obecnie wyhodowano ok 20 tys. mieszańców fuksji i ich odmian. Można podzielić je na 4 grupy:

1. Fuksje stojące – mają pokrój wzniesiony. Nawet do 1 m, sztywne łodygi. Dobrze wyglądają w gruncie, w dużych pojemnikach bądź można z nich formować drzewka
2. Fuksje przewieszające się – ich pędy są wiotkie. Najlepiej wyglądają sadzone w podwieszanych pojemnikach bądź w skrzynkach balkonowych. Spośród nich wyróżnia się seria California Dreamers o nieprawdopodobnie dużych kwiatach, których średnica osiąga 8-10 cm zachwycające swym pięknem
   
3. Fuksje niskie – osiągają wysokość 25-40 cm. Są sztywne, dobrze rozkrzewione. Mają mnóstwo drobnych kwiatków. Mogą rosnąć na rabatach i w pojemnikach.
4. Fukcje wieloletnie (bylinowe) – Ich nadziemna część jesienią obumiera. Na wiosnę pojawiają się nowe pędy, które przez sezon tworzą wspaniałe okazy. Przedstawicielem tej grupy jest Fuchsia magellanica. Ją jak również jej odmiany bezpiecznie jest przykryć ściółką bądź stroiszem z drzew iglastych.

Tutaj znajdziecie Państwo więcej informacji na temat odmian fuksji produkowanych w naszym gospodarstwie.

Większość odmian fuksji najlepiej rośnie i kwitnie w miejscach półcienistych. Wyjątkiem jest seria Shadow Dancer o zwartym kępiastym pokroju, która toleruje dużo słońca. Dodatkowo rośliny z tej serii charakteryzują się tym, że w jednym międzywęźlu tworzą 2 kwaity przez co rośliny obficie kwitną nieprzerwanie przez całe lato.

Fuksje lubią gleby próchniczne o ph 6,0-6,5. Powinny być regularnie nawożone nawozem do roślin kwitnących. Z powodzeniem można je przetrzymać przez zimę w temperaturze do 10 stopni C.

Jeżeli mamy czworonoga w ogrodzie wiemy ile może wykonać szkód znacząc moczem swój teren. Szczególnie cierpią iglaki, które żółkną i mogą nawet zamrzeć, a może warto spróbować takiego sposobu?

Kiedy nasz piesek będzie oznaczał swój teren trzeba wziąć szmatkę lub np. gąbkę i przetrzeć to miejsce. Następnie należy ją umieścić poza ogrodem w miejscach odwiedzanych przez inne psy. Te z pewnością nie odmówią sobie pozostawienia na niej swojego śladu zapachowego. Z kolei tą  gąbkę lub szmatkę umieszczamy w ustronnym miejscu naszego ogrodu. Najlepiej pod ażurową skrzyneczką bądź inny ażurowym przedmiotem. Zapach obcych psów będzie się długo utrzymywał, a z pewnością nasz piesek z zapałem właśnie w tym miejscu zaznaczy swój teren.

Co jakiś czas trzeba operację powtórzyć. Można też postąpić w ten sposób w kilku miejscach ogrodu.

Czy zajmując się roślinami zastanawiają się Państwo jak one to odbierają? Nam się wydaje że znoszą swoje dole i niedole bez szemrania. W pewnym ośrodku badawczym przeprowadzono następujące doświadczenie. Korzeń jęczmienia zanurzono w gorącej wodzie. Jego pęd krzyczał rozpaczliwie. Zarejestrował to czuły przyrząd elektroniczny, który na taśmie uwiecznił ten dramatyczny moment. Rączka aparatu jak szalona kreśliła płacz rośliny.

Kolejne doświadczenie: Jedna osoba przez kilka dni z rzędu znęcała się nad sadzonką pelargonii. Szczypała ją, obrywała liście, robiła nacięcia, kuła igłą, przypalała, przycinała korzenie. Druga na odwrót. Troskliwie opiekowała się rośliną, podlewała ją, spulchniała ziemię, zraszała wodą , rozmawiała z nią. Następnie pelargonię podłączono do urządzenia, które rejestrowało i zapisywało wysyłane przez nią impulsy. Co się okazało? Gdy do rośliny zbliżał się oprawca wskazówka aparatu zaczynała szaleć. Pelargonia się denerwowała, była przerażona i z pewnością gdyby miała nogi uciekłaby w popłochu. Natomiast gdy podchodził człowiek, który czule się nią opiekował roślina uspakajała się a zarejestrowane linie były płynne i spokojne.

Jakie z tego wnioski? Rośliny mają zmysł czucia. Odczuwają ból, krzyczą i potrafią zapamiętywać!  Dbajmy o kwiaty jak należy bo to żywe istoty.

Są rośliny które od wykiełkowania nasion do wydania kwiatów i owoców potrzebują dwóch sezonów wegetacyjnych. Należą do nich malwy, laki, stokrotki, niezapominajki, bratki, dzwonki ogrodowe. Główny termin ich siewu to czerwiec i lipiec. Pierwszego roku rośliny tworzą rozetę liściową i w tej postaci zimują. W następnym roku po zimowym przechłodzeniu (tzw. jarowizacji) rośliny zakwitają.

Czasami u niektórych dwulatków już na jesieni czyli bez przechłodzenia mogą ukazywać się kwiaty – tak mają bratki, stokrotki, maki syberyjskie. Oprócz wymienionych powyżej dwulatków do tej grupy zaliczamy jeszcze dziewannę, farbownik lekarski, firletkę kwaiecistą, goździk brodaty, popłoch pospolity, żmijowiec zwyczajny.

Część z roślin dwuletnich żyje rzeczywiście 2 lata i po wydaniu nasion zamiera (bratki, dzwonki ogrodowe) inne przeżywają, ale w kolejnych latach kwitną coraz słabiej (np. stokrotki, malwy, goździki brodate, maki syberyjskie) Duża część dwulatków odnawia się w ogrodzie przez samosiewy (np. naparstnice, bratki, niezapominajki, żmijowce)

Gruby pień można uzyskać stosując 3-4 rośliny tego samego gatunku. Sadzimy jednopędowe egzemplarze do jednej donicy. Pędy powinny mieć podobną grubość i dać się lekko wyginać. (boczne pędy należy usunąć) Zaplatamy je jak warkocz bacząc aby ich nie połamać.

Można łączyć ze sobą 3 odmiany np. fuksje lub ketmie o różnej barwie kwiatów. Zapleciony pęd przywiązujemy do bambusowego palika. Po uzyskaniu dostatecznej wysokości uszczykujemy ich wierzchołki. Nowe boczne pędy uszczykujemy ponownie gdy osiągną około 10 cm długości. Czynność tą możemy powtórzyć 3-4 razy w miarę przyrastania nowych odgałęzień.

W ten sposób uzyskujemy gęstą koronę. Dobrze znoszą zaplatanie fuksje, ketmie, fikusy beniamina i psianka (solanum ranthonetti)