Wiatr, ptaki i zwierzęta przenoszą nasiona chwastów. Z czasem mogą one rozprzestrzenić się bardzo szybko na dużych połaciach trawnika. Chwasty można eliminować drogą mechaniczną lub chemiczną:

1. Mechaniczne usuwanie chwastów jest pracochłonne i długotrwałe. Niezwykle istotną kwestią jest odpowiednie przygotowanie podłoża przed założeniem trawnika – należy maksymalnie pozbyć się chwastów. W dalszym etapie najlepiej jest te wykopywać z korzeniami tak postępujemy z mleczem, babką i jaskrem). Niestety jest to zabieg trudny i nietrwały. Wzrost chwastów ograniczamy również przez częste koszenie.
2. Pielenie chemiczne to metoda najszybsza i najbardziej efektywna o ile zastosuje się ją właściwie. Rozpoczyna się ją kiedy chwasty się pojawią nie czekając aż nadmiernie się rozprzestrzenią. Zazwyczaj mamy do wyboru dwa typy preparatów: kontaktowe i systemiczne. Herbicydy kontaktowe niszczą przede wszystkim części nadziemne roślin, które się z nim zetkną (nie niszczy korzeni). W przypadku herbicydów systemicznych środek transportowany jest z liści do korzeni i niszczy całą roślinę, która obumiera. Herbicydy przeznaczone do zwalczania chwastów na trawnikach działają wybiórczo nie przynosząc trawie szkody. WARUNEK: Należy bezwzględnie przestrzegać instrukcji na opakowaniu. Niektóre chwasty są wyjątkowo odporne dlatego oprysk należy powtórzyć. Zaleca się koszenie trawy nie wcześniej niż tydzień po zastosowaniu herbicydu, aby zaczął wnikać do korzeni chwastów.

Owoce jeżyny bezkolcowej

Jeżyna rośnie bardzo szybko. Po posadzeniu młode rośliny skracamy (aby się rozkrzewiły) a w miarę ich wzrostu podwiązujemy je do podpór. Do jesieni boczne pędy powinny mieć nawet kilka metrów.

Ponieważ jeżyna bezkolcowa owocuje na pędach ubiegłorocznych, pędy muszą przezimować dlatego też przed nadejściem mrozów zdejmujemy je z podpór i układamy na ziemi przykrywając gałęziami, słomą lub włókniną. Wiosną ponownie rozkładamy pędy na podporach. Te, których długość jest znaczna można skrócić do 2,5 -3 m, a pędy boczne do 20-30 cm. Tak ukształtowane rośliny powinny zaowocować jeszcze w tym roku.

Aby pędy nadmiernie się nie rozrastały można je skracać gdy osiągną długość ok. 1,8 metra wówczas pęd główny będzie się ładnie rozgałęział. Po owocowaniu należy wszystkie pędy usunąć (oczywiście te, które owocowały)

Biedronka - wróg mszycy

Jeżeli na naszym ogrodzie zauważymy dużą ilość biedronek powinniśmy zwiększyć naszą czujność. Biedronki są naturalnymi wrogami głównego szkodnika roślin ogrodowych i balkonowych – czyli mszyc. Mszyce wysysają sok z roślin powodując ich deformację. Ponato zostawiają również na liściach, a nawet pod roślinami kleistą wydzielinę.

Z chwilą pojawienia się mszyc pojawiają się ich naturalni wrogowie m.in. biedronki. Mszycami żywią się zarówno osobniki dorosłe jak ich larwy. I tak np. larwa biedronki pożera w czasie swojego rozwoju około 200-600 mszyc. Jeśli kolonia szkodników nie jest zbyt liczna biedronki mogą sobie z nią z powodzeniem poradzić. Także my możemy im w tym pomóc spryskując zaatakowane roślinywyciągiem z pokrzywy lub piołunu.

Mszyce nie znoszą również sądziedztwa aksamitki. Wostateczności jeśli równowaga biologiczna zostanie zachwiana i mszyce rozpanoszą się nadmiernie konieczny będzie oprysk odpowiednimi środkami chemicznymi (np. Confidor czy Mospilan)

Liście słoneczniczka pstrego (Heliopsis helianthoides)

Różnorodność kształtów, kolorów i budowy liści świadczy o przystosowaniu roślin do różnych warunków środowiskowych. W liściach odbywają się skomplikowane procesy fotosyntezy i oddychania.

1. Liście srebrzyste, niebieskawe lub niebieskoszare – W ten sposób rośliny chronią się przed nadmiarem promieni słonecznych, które odbijają się od rośliny. Świadczy to również o tym, że właśnie takie rośliny lubią stanowiska słoneczne i doskonale sobie w takich warunkach radzą. Przykładem mogą być: starzec, lotus, lawenda, gnafalium, oliwka, santonina czy dichondra.
2. Liście mięsiste z dużą ilością wody – Są charakterystyczne dla roślin lubiących cień lub półcień np. niecierpek, fukcja czy begonia
3. Liście skórzaste – Ich wierzchnia warstwa pokrywa część ochronna dzięki której roślina ogranicza parowanie co powoduje, że znosi okresową suszę. Przykłady: cytryna, oleander, laur, sundaville czy hibiskus
4. Liście pstre z białymi, żółtymi lub kremowymi plamami – Rośliny te wymagają dużo światła (ale nie wystawienia na bezpośrednie nasłonecznienie)  np. bluszcz, bluszczyk kurdybanek, plektrantus, trzmielina, słoneczniczek pstry
5. Duże, miękkie liście – Mają dużą powierzchnię parowania  dlatego wymagają większej ilości wody. Przykłady: bananowiec, bieluń, hibiskus bylinowy
6. Małe liście – Ich powierzchnia parowania jest zredukowana. Rośliny te są odporne na upał i słońce. Nie lubią wilgotnego podłoża np. lotus, brachycome, rozmaryn, lawenda, sanwitalia.
7. Liście mięsiste – Są one zbiornikami wody. Rośliny bez trudu znoszą suszę. Przykłady: niektóre rozchodniki, portulaka, agawa, żyworódka.

Jaśmin nagokwiatowy

Jaśmin nagokwiatowy (Jasminum nudiflorum) zakwita już pod koniec zimy. Wtedy jego długie nagie pędy okrywają się drobnymi jasnożółtymi kwiatami. Ponieważ opisywana roślina nie wytwarza organów za pomocą których mógłby się piąć po podporze, należy go podwiązywać aby mógł się wspinać.

Można traktować go również jako roślinę przewieszającą się. Jeśli posadzi się go na skarpie, albo na górze muru (np. w gruncie przy wjeździe do garażu, który znajduje się pod domem) będzie spływał kaskadą szczególnie efektowną w okresie kwitnienia

Do szkodników trawnika zaliczamy:

1. LARWY – żyją pod powierzchnią gleby żywiąc się korzeniami traw.
Zwalczanie: Środek owadobójczy

2. MRÓWKI – Obgryzają liście traw tuż nad ziemią. Tworzą małe kopce. Wydzielają kwas mrówkowy niszczący trawę.
Zwalczanie: środek przeciw mrówkom

3. DŻDŻOWNICE – to nie szkodniki, ale sprzymierzeńcy trawnika. Spulchniają glebę umożliwiając jej przewietrzenie.

4. KRETY – to prawdziwe szkodniki mimo, że są pod ochroną. Mogą zniszczyć nawet najbardziej wypielęgnowany trawnik. Istnieje kilka sposobów na ich pozbycie się.

5. PTAKI – Mogą by niebezpieczne dla świeżo posianego trawnika. Wydziobują one nasiona i młode siewki. Świeżo posiany trawnik można osłonic rozpiętą nad nim siatką lub firanką lub użyć stracha na wróble. Kiedy trawa już wyrośnie ptaki są niezwykle użyteczne niszcząc larwy owadów żyjących w darni i glebie.

6. PSY – Mogą stanowić problem. Ich mocz niszczy trawę, która pod jego wpływem żółknie. Odchody wyglądają nieestetycznie. Ponadto duże i ciężkie psy mogą wydeptywać trawę. Dobrym pomysłem jest wydzielenie dla naszego czworonoga ścieżki np. pomiędzy trawnikiem, a ogrodzeniem. Ponadto trawnik można oddzielać elementami pergoli, małym płotkiem bądź niewielkim żywopłotem np. z berberysa, który dodatkowo ma kolce.

Nie tylko byliny czy krzewy, ale również trawniki podatne są na rożnego rodzaju choroby (zakaźne i niezakaźne). W sprzyjających warunkach mogą one rozprzestrzeniać się bardzo szybko i zaatakować dużą powierzchnię trawnika. Choroby niezakaźne (fizjologiczne) są wywoływane przez nieodpowiednie warunki środowiskowe np. zbyt sucha lub zbyt wilgotna gleba czy też zbyt kwaśne lub zasadowe podłoże czy też brak składników pokarmowych

Choroby zakaźne powodowane są najczęściej przez grzyby, które odżywiają się kosztem traw. Najczęściej spotyka się Puccinia graminis i Fusarium nivale i inne. Zwalczamy je odpowiednim herbicydem równolegle dbając o kondycję trawnika.

Często obserwujemy jak pojawiają się na nim liczne grzyby (podobne do tych zbieranych w lesie). Tworzą na trawniku tzw. „czarne kręgi”. Trawa w tych miejscach początkowo rośnie szybciej, lecz wkrótce zaczyna zamierać, następnie wyrastają grzyby. Krąg się powiększa a trawa w jego obrębie ciemnieje. Najlepszym sposobem na pozbycie się grzybów jest usunięcie zaatakowanego fragmentu trawnika razem z około 15 cm warstwą gleby wraz z grzybną. W tym miejscu należy nawieźć nową, świeżą ziemię a następnie wysiewamy świeżą porcję nasion trawy

Trawnik pod drzewem

W wielu miejscach trawnik pod drzewami wygląda brzydko, często widoczne są liczne przerzedzenia. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest głównie brak dostępu światła oraz niedostateczna wilgotność podłoża. Taką marną trawę należy usunąć i zasiać nową specjalną mieszankę, która zawiera nasiona traw tolerujących stanowiska zacienione. Jeśli takie rozwiązanie się nie sprawdzi pozostaje nam obsadzenie terenu cieniolubnymi bylinami

Mech - zmora trawnika

Mech na trawniku świadczy o tym, iż trawa nie jest w najlepszym stanie. Może pojawić się w przypadku zbyt ilastej gleby, nadmiernie kwaśnej (ph poniżej 5,5), w cieniu, bądź też z braku w niej substancji odżywczych. Można go zwalczać chemicznie neutralizując kwaśną glebę wapniem.

Rekomenduje się stosowanie mieszanki siarczanu amonu i siarczanu miedzi w stosunku 3:1 w ilości 5 kg/100 m2. W handlu znajdziemy również gotowe preparaty zwalczające mech. Martwy mech należy wygrabić. (nigdy nie należy grabić żywego gdyż to tylko sprzyja jego namnażaniu się)

Abeliophyllum - rzadki i cenny krzew

Forsycja to jeden z bardziej dekoracyjnych wiosennych krzewów. Znamy i cenimy go wszyscy.  Żywożółte kwiaty pojawiające się obficie zwiastują nieodwołalnie koniec zimy! Spokrewnionym z forsycją krzewem jest Abeliophyllum. Osiąga on około 2 metry wysokości i należy do najpiękniejszych krzewów przedwiośnia.

Tak jak u forsycji na nagich pędach pojawiają się liczne lecz białe naznaczone różowym rumieńcem kwiaty. W ciepłych i nasłonecznionych miejscach można poczuć jego słodką, migdałową woń. Mimo że ten gatunek uchodzi za mrozoodporny to silniejsze wiosenne przymrozki mogą uszkadzać kwiaty (dobrze jest zabezpieczyć roślinę włókniną) Chociaż Abeliophyllum uprawiane jest w Europie od kilkudziesięciu lat nadal trudno go spotkać w polskich ogrodach jak również w centrach ogrodniczych.