Modrak

To jeden z ogrodowych gigantów. Osiąga rozmiary 120-180 cm wysokości i szerokości. Liście ma duże sercowate mięsiste. Kwitnie w maju i czerwcu, kwiaty ma drobne białe pachnące i miododajne. Wygląda bardzo interesująco dlatego najczęściej sadzi się go pojedynczo na trawniku. Niewielu wie że młode pędy modraka można jeść i są bardzo smaczne. Aby podnieść ich walory smakowe postępuje się z nimi jak ze szparagami czyli wybielając jego pędy. Jak to zrobić?

Wiosną gdy modrak zacznie wypuszczać swe liczne pędy należy go okopczykować i przykryć wiaderkiem lub sporą donicą, które nie przepuszczają promieni słonecznych. Gdy pędy osiągną wys około 20 cm można je wyciąć. Są bogate w witaminę C, smaczne. Przyrządza się je jak szparagi. Zbiór traw 4 tygodnie. Po tym czasie kopczyki należy rozkopać. Nowe wybijające pędy szybko się zazielenią. Rośliny należy obficie podlewać i nawozić. Czytaj dalej »

Rośliny o ozdobnych liściach można sadzić samodzielnie bądź w kompozycjach z innymi. Przybliżymy Państwu aktualnie produkowane w naszym zakładzie na sezon 2012:

Dichondra

Koleus

1. Agrostis – nazywany bywa potocznie zwisłym bambusem. Tworzy bardzo długie wiotkie płaczące pędy dł. ok. 1,5 m z liśćmi podobnymi do źdźbeł trawy. Rośliny najefektowniej wyglądają w wiszących koszach. Najlepiej sadzić 3 sadzonki na tle jasnej ściany. Potrzebują sporo wody i bogatego nawożenia, zwłaszcza azotem. Będą wówczas bujne i żywozielone. Przesuszone i zagłodzone rudzieją i wyglądają mizernie.
2. Dichondra – wypuszcza bardzo długie pędy (1,5 – 1,8 m) z małymi srebrnymi pokrytymi delikatnym meszkiem liśćmi. Są one sprężyste i niełamliwe. Cała roślina jest miękka i bardzo przyjemna w dotyku. Dichondrę można również stosować do kompozycji z innymi roślinami. Jeśli pędy okażą się za długie zawsze można je przyciąć.
3. Bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea) – Bluszczyk tworzy bardzo długie pędy (ponad 1 m długości) pokryte niewielkimi okrągławymi mocno ząbkowanymi liśćmi. Jeżeli pęd zetknie się z podłożem bardzo szybko się ukorzenia z zadarnia określoną powierzchnię. Można sadzić go samodzielnie bądź wykorzystać do kompozycji. Zdecydowanie woli półcień i cień. Odmiana Variegata ma liście zielone z białym brzegiem.
4. Kocanki omszone (Gnafalium, Helichrysum petiolare) Mają długie, niezyt miękkie płożące pędy z okrągławymi niewielkimi liśćmi. Są one owłosione i bardzo przyjemne w dotyku. Odmiana Silver ma wyjątkowo silny wzrost i srebrnoszare liście. Jeśli użyjemy ją do kompozycji to z równie silnie rosnącymi roślinami( np. surfinia, bidens itp. ) lub trzeba ją ciąć. Odmiana Gold jest mniej ekspansywna od odmiany Silver. Liście ma piękne złotożółte. Najlepiej czuje się w półcieniu. Słońce może ją przypalać. Rondello – wzrost średni, liście dwubarwne zielone z szerokim białym brzegiem.
   - Odmiana Nana Silver – słabiej rosnąca i lepiej rozkrzewiona niż inne odmiany, liście ma drobne srebrne.
   - Moes Silver – niska, płaska o zwartej budowie. Liście ma bardziej wydłużone srebrnoszare.
5. Helichrysum stoechas odmiana Icicles – pokrój ma krzaczasty, zwarty. Rośliny osiągają 30 – 40 cm wys. Listeczki ma długie i cienkie. (podobne do lawendy tylko dłużesze koloru srebrnego. Dobrze wygląda samodzielnie w stojących pojemnikach lub w kompozycjach  z innymi roślinami)
6. Hemizygia – Pokrój rośliny wzniesiony. Liście bardzo podobne do plektrantusa (dwubarwne, białozielone) Dodatkową ozdobą są małe różowe kwiatki. Wspaniale wygląda samodzielnie w stojących pojemnikach
7. Wilec ziemniaczany (Ipomea batatas) – początkowo ma pokrój wzniesiony, z czasem jego pędy się przewieszają. Liście są stosunkowo duże mniej lub bardziej powcinane. W zależności od odmiany mogą mieć kolor- jasnozielony np. odm. Lime Emerald Lace, Marguerite, Light Green
   - ciemnorpurpurowy z mocnym czerownym żyłkowaniem (odm. Purple)
   - miedizalnobrązowy (odm. Bronze)
   - zielony z jasnoróżowym brzegiem (odm. Variegata)
   - fioletowogranatowy (odm. Black Tone) 

   Wspaniałe odmiany do kompozycji. Interesująco wygląda połączenie ciemnych odmian z wilczomleczem (Euphorbia Diamond Frost)

8. Iresine (Iresine lindenii) To roślina o przepięknych ciemnoburaczkowobodowych liściach. Pokrój ma wzniesiony. Najlepiej rośnie w półcieniu a nawet w cieniu.- Bailly – liście czekoladowobordowe
   - Rosso – liście buraczkowe z jaśniejszymi żyłkami
9. Pokrzelica (Plektrantus, Plectranthus fruticosus) – Zwany potocznie komarzycą, Podobno odstrasza komary gdyż potarte liście silnie pachną kamforą. Pędy ma bardzo długie 1,5 – 1,8 m dł. Silnie rozgałęzione.- Variegata – liście dwubarwne, zielone z białym brzegiem, mięsiste. Najlepiej czuje się w półcieniu ewentualnie cieniu. W słońcu nabiera niezdrowego wyglądu. W kompozycjach może być zbyt ekspansywny. Można ograniczyć go przez silne cięcie.- Nikko – jest nieco krótszy niż odmiana Variegata i silniej się krzewi. Liście ma zielone z ciemnymi nerwami, od spodu fioletowe.
10. Koleus (Coleus) Roślina ozdobna z pięknych liści. Mogą być tak barwne, tak pięknie skontrastowane że można by długo wymieniać ich odmiany. Pięknie wyglądają posadzone same w stojących pojemnikach w gruncie jak i w kompozycjach. Można je również uprawiać w domu na parapetach okiennych.
11. Starzec (Cineraria syn. Senecio cineraria) Popularna roślina o srebrnych mocno powcinanych liściach wys. 25-30 cm bardzo użyteczna. Wykorzystywana w nasadzeniach mieszanych jako obwódkowa np. z begonią wiecznie kwitnącą, z aksamitką. Srebrnolistna nieekspansywna rozjaśni każdą kompozycję.

Koleus

Wilec ziemniaczany

Pomimo że ich głównym walorem są liście niczym nie ustępują roślinom, których ozdobą są kwiaty. Warto wziąć je pod uwagę obsadzając nasze balkony i tarasy.

Scaevola

Pochodzi z Australii. Wypuszcza długie pędy (do 1 m) pokryte niewielkimi ząbkowanymi lekko mięsistymi liśćmi. Na końcach pędów tworzą się liczne kwiatki o bardzo ciekawym kształcie – przypominają małe wachlarze o średnicy 2-2,5 cm. Roślina dobrze się krzewi i  z czasem osiąga spore rozmiary. Najczęściej uprawia się odmiany o kwiatach niebieskich. Popularne odmiany to:

1. Fandancer – kwiaty fioletowo-niebieskie
2. Saphira – jasnoniebieskie
3. New Wonder – niebieskie
4. Blue Laguna – ciemnoniebieskie

Czytaj dalej »

Konwalia

Kwiaty konwalii obok bzów i jaśminowców wprawiają nas w dobry nastrój i przywodzą ciepłe skojarzenia. Ich delikatne białe dzwonkowate kwiaty słodko i odurzająco pachną. Liście z kolei mają mocne sztywne soczystozielone, które nie zanikają po kwitnieniu i są ozdobą przez cały sezon wegetacyjny.

Rozprzestrzeniają się dywanowo za pomocą kłączy. Lubią miejsca zacienione, ale najlepiej kwitną w umiarkowanym cieniu i półcieniu. W handlu bywają dostępne odmiany różniące się kwiatami jak też ulistnieniem np. Czytaj dalej »

Jeżeli w naszym ogrodzie mamy ciemne, często wilgotne miejsca to idealne warunki właśnie dla paproci. Jest w czym wybierać, od maleńkich, średnich po wysokie o przeróżnych liściach. Są trwałe, niewymagające, odporne na choroby i szkodniki. Poniżej przedstawimy Państwu nasze ulubione paprocie:

Długosz królewski

Podrzeń

Wietlica

Czytaj dalej »

Bodziszek doskonale wypełnia przestrzeń pod pnączami

Po posadzeniu pnączy powinniśmy się zastanowić jak zestawić je z innymi roślinami, aby wyglądało to ładnie i naturalnie. Niektóre pnącza z czasem drewnieją i mają tendencję do ogałacania się od dołu. Warto tak dobierać rośliny aby maskowały te mało dekoracyjne fragmenty pnącza. W myśl zasady że większe rośliny sadzimy z tyłu dobierzmy takie, które sadzone bezpośrednio przed pnączem zakryją jego dolne partie, ale nie przesłonią całego pnącza. Ich wysokość nie powinna przekraczać 1/3 wys. siatki czy pergoli. Przykładowymi roślinami które możemy zastosować (osiągające w granicach 80-100 cm) bezpośrednio przed pnączami będą: Czytaj dalej »

Spośród wielkiej ilości pnączy większość woli stanowisko słoneczne i półcieniste. Jednak i do cienia możemy wybrać dekoracyjne i efektowne gatunki. Oto przykłady.

Kokornak wielkolistny

1. Kokornak wielkolistny (Aristolocha durior) – to silne pnącze o bardzo dużych sercolistnych jasnozielonych liściach. Kwiaty ma niepozorne, żółtozielonobrązowe w kształcie jakby rozdętej fajki. (angielska nazwa tego pnącza to „fajka holendra”) Ponieważ kokornak szybko rośnie (po 3 latach ok. 3 m, a ostatecznie 9-10 m) jest niezwykle użyteczny. W krótkim czasie osiągniemy zamierzony efekt. Jest wytrzymały na mróz.

2. Wiciokrzew (Lonicera) Spośród mnogości wiciokrzewów najbardziej polecany do cienia jest wiciokrzew pomorski i wiciokrzew Tellmana.

- wiciokrzew pomorski (Lonicera pericyklamenum) – rośnie dość szybko (po 2-3 latach 2 m, a ostatecznie do 4-5m) Kwiaty niezwykłe. W zależności od odmiany żółto-białe, fioletowo-kremowe, purpurowo-czerwone, wewnątrz żółte. Mają odurzający zapach.

- wiciokrzew Tellmana (Lonicera x tellmaniana) Na początku lata obsypuje się ogromnymi intensywnie żółtymi kwiatami, które niestety nie pachną. Po 2-3 latach osiąga 2-3 m wys. Ostatecznie 6-7 m. Wiciokrzewy są mało wymagające. Najlepiej pasują do nasadzeń naturalistycznych. Wyglądają sztucznie w wypieszczonych eleganckich ogrodach gdyż mają pokrój nieformalny jakby rozwichrzony. Czytaj dalej »

Bardzo cenimy sobie naszą intymność. Ale jak w szybkim tempie stworzyć cichy i przytulny zakątek, jak odgrodzić się od innych, jak szybko zasłonić nieciekawy widok np. śmietnik, garaż itp. W tym celu możemy użyć gotowych elementów osłonowych np. pergoli. Same w sobie są w miarę dekoracyjne. Można je też obsadzić wieloletnimi pnączami:

Winobluszcz trójklapowy

1. powojnikiem
2. winobluszczem
3. akebią
4. cytryńcem
5. kokornakiem

W miejscach cienistych lepiej będą się czuły bluszcze i hortensje pnące. Jeszcze szybszy efekt osiągniemy sadząc przy pergolach jednoroczne pnącza np. thunbergię czy groszek pachnący.

Inny sposób na naturalną osłonę to posadzenie wysokich bylin – jest w czym wybierać np.

Przetacznik długolistny

Oman wspaniały

Sadziec

1. słoneczniczek wierzbolistny
2. oman wspaniały
3. głowaczek
4. słoneczniczki
5. świecznice
6. smotrawa
7. mackleya
8. wernonia
9. sadziec
10. dzięgiel
11. przetacznik długolistnych

Smotrawa

Dziegiel

Świecznica

Niektóre z nich mogą osiągać nawet 2,5 m wys.

Wysokie byliny można podsadzić niższymi co da dodatkowy efekt. Byliny można łączyć z wysokimi krzewami wykorzystując ich atrakcyjne walory kolorystyczne np. czerwonolistne pęcherznice (np. Diabolo) czy żółtolistne (np. Luteus). Warto również sięgnąć po krzewuszki czy derenie, które w zależności od odmiany mogą mieć liście zielone, złote, purpurowe czy wielobarwne. Doskonałe są też lilaki czy świdośliwy. Uzupełnieniem bylin mogą być szybko rosnące krzewy o pięknych kwiatach jak budjela Dawida czy hortensja bukietowa (np. Limelight, Vanille-Fraise, Grandiflora, Great Star) Kwitną niezawodnie gdyż kwiaty zawiązują na tegorocznych pędach.

Szybki efekt dają coraz popularniejsze trawy. Należy użyć odmian i gatunków wysokich. Rosną szybko, są bujne i łatwo uzyskamy zamierzony efekt. Są to m in. miskant olbrzymi, miskant ‘Zebrinus’, miskant ‘Rotsilber’.

Osy mogą być bardzo uciążliwe. Wiadomo, że uwielbiają wszystko co słodkie. Wyrządzają sporo szkód w ogrodach działkowych gdyż nadgryzają słodkie owoce, które następnie bardzo szybko gniją. Szczególnie chętnie „częstują” się śliwkami. Ukąszenie przez osy jest bolesne i bardzo nieprzyjemne. Dla osób uczulonych na ich jad może to skończyć się  wręcz tragicznie. Jak sobie radzić z tymi uciążliwymi owadami? Czytaj dalej »

Kiwi (Actinidia) tworzy wyjątkowe owoce. Są wielkości małego orzecha włoskiego zielone z nagą jadalną skórką. Przypominają duży agrest. Mają smak słodkowinny miąższ galaretowaty, bardzo aromatyczny i  bardzo smaczny. Dojrzewają we wrześniu i październiku. Są bardzo bogate w witaminę C, potas, wapń, żelazo, błonniki enzymy trawienne. Regulują pracę układu trawiennego, zapobiegają przeziębieniu i co bardzo ważne oczyszczają organizm z wolnych rodników. Można je spożywać na surowo bądź przetworzone w postaci nalewki, dżemów, galaretek, wina czy kompotów.