Date: 14 lutego 2014

Byliny o długich pasiastych szpiczastych liściach
Języcznik

Języcznik

Planując rabatę trzeba brać pod uwagę nie tylko rośliny wybitnie ozdobne z kwiatów ale też te o dekoracyjnych liściach.  Mogą one mieć przeróżne kształty i fakturę. Pragniemy zwrócić Państwu uwagę na długie szpiczaste liście, które tworzą ciekawe kontrasty z liśćmi o przeciętnej budowie np. żurawek, bodziszków, miodunek itp. Oto niektóre byliny o szpiczastych lancetowatych liściach:

  1. niektóre funkie
  2. języcznik (paproć)
  3. konwalia
  4. kosaciec
  5. trytoma
  6. liliowiec
  7. miecznica
  8. belamkanda
  9. juka
liliowce

liliowce

miecznica

miecznica

trytoma

trytoma

Posadzone wśród innych rozluźniają całą kompozycję przykuwają oko. Do rarytasów należą te wyżej wymienione o liściach w kolorowe paski. Oto niektóre z nich:

  1. Kosaciec blady ‚Variegata’ (Iris pallida) – liście mieczowate z niebieskawym nalotem w szerokie żółtobiałe pasy. Kwiaty o średnicy ok. 10 cm bladoniebieskie ukazują się w maju. Lubi słońce, mzoroodporny.
  2. Kosaciec gładki ‚Variegata’ (Iris laevigata) – kwiaty niebieskie z odcieniem fioletu, pasy efektowne mlecznobiałe. Wys 50-70 cm, znakomity do nasadzeń przy oczku wodnym
  3. Kosaciec żółty ‚Variegata’ (Iris pseudacorus) – wys 70-100 cm , kwiaty żółte, pasy jaskrawożółte w czasie wyrastania, później zielenieją
  4. Kosaciec mieczolistny ‚Variegata’ (Iris ensata syn. kaempferi) – wys 80-100 cm, czasem niesłusznie zwany irysem japońskim, ma wiele kolorów kwiatów, czasem nawet półpełne i dwubarwne. Liście białozielone.
  5. Konwalia pasiasta ‚Striata’ (Convalaria majalis) – kwiaty białe, paski na liściach w kolorze żółtym.
  6. Liliowiec ‚Kwanso Variegata’ (Hemerocalis fulva) – liście są biało paskowane a dodatkowo pełne pomarańczowe kwiaty. Łatwy w uprawie.
  7. Miecznica (Sisyrynchium striatum) – wys 50-60 cm, wyglądem liści i pokrojem przypomina irysa ale kwiaty ma zupełnie inne kremowożółte drobniejsze gęsto osadzone na sztywnej łodydze.
  8. Funkia (Hosta) – wiele odmian ma szablaste liście np.
    –  Stilletto – odmiana niska, liście bardzo wąskie, zielone z szerokim prawie białym brzegiem. Kwiaty niewielkie niebieskofioletowe.
    – Regal Splendor – wysoka. Wys. 75 cm szer. 140 cm. Liść lekko falowany szaroniebieski z kremowożółtym brzegiem.
  9. Juka (Yucca)
    – ‚Colour Guard‚ – liście białe z zielonym brzegiem. Kwiaty kremowobiałe wys 50 cm szer 60 cm. Wysokość kwiatnących roślin 120 cm
    – ‚Bright Edge‚ – liść zielony z kremowobiałym brzegiem. Pęd kwiatowy do wys. 2 metrów
    –  ‚Golden Sword‚ – wys do 75 cm (z pędem kwiatowym do 1,5 – 2 m) liście złote z zielonym brzegiem.

Częściej można spotkać pasiaste trawy, ale to już materiał na inny artykuł.

Kosaćce (Irysy) bródkowe (I. x barbata I. germanica I. hybrida) – ogrodowa arystokracja

To najczęściej uprawiane irysy. Wyhodowano je krzyżując szereg gatunków i nadając ogólną nazwę Iris x barbata – kosaciec bródkowy. Charakteryzują się m in. tym, że ich pokrój jest raczej masywny, a kwiaty niezwykle subtelne i malownicze. Koronę kwiatu stanowią 3 płatki górne natomiast tzw. zwany okwiat trzy płatki dolne. Nazwa ‚bródkowy’ wzięła się od charakterystycznej bródki z drobnych kolorowych włosków osadzonych na środku każdego dolnego płatka. Ich zadaniem jest wabienie owadów.  Biorąc pod uwagę siłę wzrostu podzielono te irysy na 3 podstawowe grupy:

  1. kosaćce karłowe – osiągające wys. 10-40 cm, kwitną już w kwietniu do połowy maja
  2. kosaćce pośrednie – wys. 40-70 cm, kwitną w maju
  3. kosaćce wysokie – wys pow. 70 cm, kwitną od połowy maja do czerwca

 

 

 

 

 

 

 

 

W ostatnich latach niezwykłą popularnością cieszą się mieszańce amerykańskie, których kwiaty są bardzo duże i we wszystkich prawie kolorach, odcieniach i ich kombinacjach. Pędy kwiatostanowe mają mocne sztywne wys do 1 m. Ich kwitnienie przypada na koniec maja i początek czerwca. Irysy bródkowe lubią suchą żyzną przepuszczalną glebę (najlepiej jeśli zawiera próchnicę, glinę i piasek) i koniecznie słoneczne stanowisko. Kłącza bardzo źle znoszą gleby ciężkie nieprzepuszczalne podmokłe gdyż wtedy łatwo zagniwają. Sadzi się je płytko na głębokość 2-3 cm. Na 1 miejscu mogą pozostać 3-4 lata. Po tym czasie zaczynają się starzeć co objawia się tym, że część środkowa kępy słabnie ogałaca się lub zamiera. Trzeba je wówczas odmłodzić i przy okazji rozmnożyć. Karpę wykopuje się w VII-VIII. Zewnętrzne kłącza sadzi się a środkowe niszczy.

Z czym komponować irysy bródkowe? Tworzą one kępę szablastych liści i szlachetne kwiaty. Ładnie wyglądają posadzone z roślinami o kontrastowych liściach i kwiatach. Mogą to być łubiny, przywrotnik ostroklapowy, bodziszki, gipsówka, czyściec wełnisty, dziewanna. Proponowane kompozycje doskonale urozmaicają zarówno przydomowe rabaty jak i nasadzenia w większych ogrodach.

 

Wszystkie prawa zastrzeżone. Copyright Florini.pl powered by WordPress & Theme by Anders Norén