Date: 20 lutego 2014

Robinia akacjowa (Robinia pseudoacacia) syn grochodrzew, biała akacja – kolejna propozycja do uprawy pojemnikowej
Robinia akacjowa 'Frisia'

Robinia akacjowa ‚Frisia’

Akacja to dość popularne niewybredne drzewo osiągające wysokość do 25 m. Kwiaty białe, miododajne z żółtą plamką na żagielku, silnie pachną. Zebrane są w gęste grona dł. 10-20 cm. Można je jeść np. smażone w cieście naleśnikowym – są przepyszne.

Do uprawy pojemnikowej doskonale nadaje się odm. ‚Frisia’. Ma ona powolny wzrost, a liście w pięknym jasnożółtym kolorze. W gruncie może dorastać nawet do 9 m, ale w pojemnikach ma nie więcej niż 2 m. Doskonale znosi cięcie. Złotą plamę, którą tworzy widać z daleka. Rozśwoetla nudne przestrzenie. W ciągu lata liście nieco zielenieją, ale i tak nadal pozostają jasne.

Kwiaty ma nieliczne i nie rzucające się w oczy. Jest odporna na mrozy. Można 2 pojemniki z tą odmianą ustawić po obu stronach wejścia do domu. Gorące polecamy tą doskonałą odmianę.

Ketmia bagienna (Hibiscus moscheutos) – bylina o przepięknych kwiatach

Rodzaj ketmia (Hibiscus) pochodzi z rodziny ślazowatych (Malvaceae). Należy do niego ponad 200 gatunków krzewów i bylin. W Polsce uprawia się:

  1. Ketmię syryjską (H. syriacus) jako krzew w ogrodzie.
  2. Ketmię, hibiscus zwany różą chinską (H. rosa sinensis) jako roślinę pokojową bądź tarasową zimującą w temp. powyżej 0 st. C
  3. Ketmię bagienną (H. moscheutos) jako bylinę, którą chcemy Państwu przybliżyć
Ketmia syryjska

Ketmia syryjska

Ten gatunek pochodzi ze wschodnich rejonów USA. Rośnie na obszarach wigotnych. Lubi słońce, w ojczyźnie osiąga wysokość nawet 2 m, w Polsce do 80 cm. Różowe kwiaty pięciopłatkowe mają średnicę do 18 cm. W uprawie są też odmiany białe, czerwone, dwubarwne, z oczkiem. W wyniku krzyżowania różnych gatunków uzyskano szereg mieszańców o bardzo dużej sile wzrostu, o przepięknych bardzo dużych kwiatach również o ciemnych liściach. W Polsce na rynku pojawiły się w 2006 roku. Od tej pory każdego sezonu ukazują się nowe zaskakujące odmiany. Osiągają wys 100-150 cm . Bardzo dobrze się krzewią. Ogromne talerzykowe kwiaty mogą mieć różne odcienie czerwieni różu lawendowe białe z oczkiem lub bez. Kwiat żyje praktycznie tylko 1 dzień (podobnie jak u liliowców), ale na pędzie jest wiele pączków i kwitnienie przeciąga się na wiele tygodni.

Gatunek i jego odmiany można rozmnażać z nasion. Natomiast bardziej okazałe mieszańce heterozyjne rozmnażane są przez sadzonki. W warunkach polskich ketmia bagienna zimuje pod solidnym okryciem np. z kory, trocin, torfu i dodatkowo śniegu. UWAGA! – na wiosnę wychodzi dość późno bo dopiero w maju. Można ją też wykopać i zimować w pomieszczeniu. Te ketmie są doskonałymi roślinami pojemnikowymi. Niższe odmiany sadzimy do donic 5-7 litrów, a wyższe do 15-20 l. Nasze egzemplarze zimują w ogrzewanym garażu.

Spośród wielu odmian trudno wymienić te najpiękniejsze bo wszystkie są śliczne. Nam najbardziej przypadła do gustu:

 

Hibiskus Cranberry Crush

Hibiskus Cranberry Crush

Hibiskus Summer Storm

Hibiskus Summer Storm

Hibiskus Jazzberry Jam

Hibiskus Jazzberry Jam

  1. Cranberry Crush – ma ciemnoczerwone niemal bordowe kwiaty średnicy około 20 cm. To odmiana kompaktowa o wys ok. 80 cm, natomiast szeroka na 130-140 cm. Tworzy kwiaty wzdłuż całej łodygi a nie tylko na końcach pędów. Podobnie ma też np. Berrylicious o kwiatach lawendowych z czerwonotruskawkowym oczkiem
  2. Summer Storm – kwiat różowy z ciemnymi bordowymi żyłkami, osiąga wys około 150 cm a liście ma zielonobordowe.
  3. Jazzberry Jam – ciemnoróżowe pofalowane kwiaty, osiągające średnicę nawet 25 cm!

Ketmia bagienna staje się coraz popularniejsza. Ukazują się corocznie coraz piękniejsze odmiany – niektóre mają kwiaty nawet do 30 cm średnicy i o coraz większej mrozoodporności.

Byliny powtarzające kwitnienie po przycięciu

Większość bylin zakwita raz w sezonie. Są jednak takie, które po przycięciu zakwitają ponownie. Dokonujemy tej czynności zaraz po kwitnieniu około 10 cm od ziemi. Dzięki temu wyrastają nowe pędy, które ponownie zakwitną w środku lata lub na początku jesieni. Również ścinając pędy kwiatostanowe do wazonu ne należy tego robić zbyt nisko. Tak możemy na przykład postąpić z:

szałwia

szałwia

łubin

łubin

kocimiętka

kocimiętka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  1. ostróżką (Delphinium)
  2. szałwią omszoną (Salvia nemorosa)
  3. kocimiętką (Nepeta x fassenii)
  4. łubinem (Lupinus polyphyllus)
  5. dzwonkami (Campanula) – np. karpacki, który ścięty prawie nad ziemią może w krótkim czasie odrosnąć i powtórnie zakwitnąć

Ścinanie przekwitłych kwiatów jest korzystne również dla tych bylin, które nie zamierzają zakwitnąć powtórnie. Wiązanie dojrzewanie nasion jest dla rośliny dużym wysiłkiem. Jeśli nie będą tego robić zużyją zapasy pokarmowe dla wzmocnienia i w konsekwencji lepszego przezimowania i startu w nowym sezonie. Suche pędy kwiatostanowe ścinamy tuż nad ziemią, a zielone nad pierwszymi od góry liśćmi.

Wszystkie prawa zastrzeżone. Copyright Florini.pl powered by WordPress & Theme by Anders Norén