Podagrycznik pospolity 'Variegatum' - odmiana o dwubarwnych liściach

Podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria) rośnie w cienistych zaroślach, starych parkach, lasach liściastych. Osiąga wysokość do 60 cm, liście ma trójdzielne, pędy sztywne, na wierzchołkach tworzą się płaskie duże baldachy drobnych białych kwiatków (VI-VII). Jako bylinę ozdobną wyhodowano odmianę ‚Variegatum’, która ma liście zielone z szerokim kremowo-białbym brzegiem. Nie wyrasta tak wysoko (zwykle 20-30 cm) kwitnie mniej obficie.

Podagrycznik rozrasta się bardzo silnie długimi kłączami podobnymi do perzu, no i to zaczyna się problem. Początkowo po posadzeniu podagrycznik ze swoimi jasnymi liśćmi ładnie komponuje się z innymi cieniolubnymi roślinami, zwłaszcza o kontrastowych barwach np. bergeniami, ciemnymi żurawkami, fiołkiem labradorskim, świecznicą o ciemnych liściach, ciemnolistnymi rodgersjami. Rozjaśnia mroczne zakątki ogrodu, z czasem zaczyna się jednak nadmiernie rozrastać.

W naszym ogrodzie, w którym kilka lat temu posadziliśmy go w okolicach oczka wodnego rozprzestrzenił się błyskawicznie. Zaczął dusić sąsiednie rośliny nawet tak duże jak tawułki, bergenie czy miniaturowe berberysy. W tym roku rozpoczął swą ekspansję na rabacie za trawnikiem oddalonej co najmniej 10 m od pierwotnego nasadzenia. Jak się przedostał tego nie wiemy (przez rozłogi, nasiona?). Jedno jest pewne – praktycznie jest nie do wytępienia.

Nauczeni doświadczeniem nie polecamy zatem sadzić podagrycznika na rabatach. Niektórzy klienci naszego centrum ogrodniczego mają ogrody naturalistyczne gdzie nie przeszkadza im, gdy jedne rośliny dominują nad innymi i nadmiernie się rozprzestrzeniają. Wtedy chętnie sięgają po podagrycznika. My osobiście polecamy go do sadzenia w pojemnikach. Tworzy wtedy bardzo ładną kępę efektownych liści.